Monday, March 11, 2013

မနီသားကို ေခၚေပး

မနီဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္အေမရဲ႕ ငယ္နာမည္ပါ။ အေမ့ကို သုံးဆယ္ျမိဳ႕မွာ ေမြးပါတယ္။ ၁၉ႏွစ္သမီးမွာ ေက်ာင္းဆရာမလုပ္ဖို႔ အိမ္ကထြက္လာကတည္းက အေမ သုံးဆယ္ကို ျပန္ျဖစ္ခ့ဲတာ သုံးေလးခါထက္မပိုပါဘူး။ ဒီေတာ့ အေမကေမြးတ့ဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း သုံးဆယ္ကို လုံး၀မေရာက္ဘူးခ့ဲေတာ့ ပန္းဆြဲနဲ႔ ၾကက္ေခ်ာင္းက အေမ့ဦးေလးေတြ အေဒၚေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို မျမင္ဘူးသူေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။
အေပၚမွာ ေျပာခ့ဲတ့ဲစကားကုိ ေျပာခ့ဲတာ ကၽြန္ေတာ့္အဖိုးေလး၊ အေမ့ဦးေလးက သူဆုံးခါနီး အိပ္ရာထဲလဲခ်ိန္အထိ ေဆးထိုးမခံေတာ့ ေဘးလူေတြက ေျပာၾကတ့ဲအခါ သူျပန္ေျပာတ့ဲစကားပါ။ မနီ သား ကၽြန္ေတာ္ ေဆးေက်ာင္းမွာ က်လို႔ေကာင္းေနတုန္းအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္အဖိုးေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆရာ၀န္ျဖစ္ျပီလို႔ပဲ မွတ္ယူေနတာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႔တစ္သက္ အထိုးမခံခ့ဲတ့ဲေဆးကို ကၽြန္ေတာ္လာထိုးေပးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရတယ္လို႔ ေျပာခ့ဲတာပါ။
သာယာ၀တီျမိဳ႕ေပၚက ဆရာ၀န္ခပ္ငယ္ငယ္တစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ပါဆိုျပီး ေဆးေခၚထိုးခ့ဲရပါတယ္။ ဒီသတင္းကို ကၽြန္ေတာ့္ဆီသယ္လာတာက ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚပါ။ သူ႔သေဘာထား ဘာမွမပါဘဲ ျဖစ္သြားခ့ဲတ့ဲ အျဖစ္အပ်က္ကေလးကိုပဲ ေျပာျပသြားခ့ဲပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ခါမွ မျမင္ဘူးေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ယုံၾကည္ခ့ဲသူအဘိုးက သူ႔စကားတစ္ခြန္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကို ေျပာင္းလဲေစခ့ဲတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္ သုံးဆယ္ကို ေရာက္ဖူးခ့ဲတ့ဲ ဒုတိယအေခါက္က ကြယ္လြန္သူကၽြန္ေတာ့္အဖြားရဲ႕ စ်ာပနအခမ္းအနားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က ေျမာက္ဥကၠလာေဆးရုံမွာ အလုပ္သင္ဆရာ၀န္ ျဖစ္ေနပါျပီ။ အဖြားဟာ သာယာ၀တီေဆးရုံမွာ ေ၀ဒနာကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားေနရတ့ဲၾကားက ကၽြန္ေတာ္ရွိတ့ဲေဆးရုံကို အတင္းပို႔ခိုင္းခ့ဲေသးတာပါ။
“စိုးၾကီးဆီ သြားမယ္”လို႔ ေျပာသြားခ့ဲေသးတာပါ။ သူ႔ေျမး စိုးၾကီးက ေျမာက္ဥကၠလာေဆးရုံမွာ အလုပ္သင္ဘ၀ပဲရွိေသးတာကို အဖြားမသိပါဘူး။ အဖြားသိတာ သူ႔ေရာဂါက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေတြ႔ရင္ သက္သာသြားမယ္ဆိုတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အပိုေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ေဘးမွာ အျမဲရွိေနခ့ဲတ့ဲ ကၽြန္ေတာ့္၀မ္းကြဲအမက ျပန္ေျပာျပတာပါ။
အဲဒီအမေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္လည္း ျမင္ေရာ “အရီးေရ စိုးၾကီးလာျပီေလ”ဆို ေအာ္ ေအာ္ငိုတာ။

ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ဒါပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ကုမေပးလိုက္ရတ့ဲ အဖိုးေတြ၊ အဖြားေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ၀န္လုပ္ေနဦးမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ရဲ႕ “အရည္အခ်င္း” ရွိ မရွိဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ့္အမ်ိဳးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္လူနာေတြက သတ္မွတ္ေပးၾကပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုကၽြန္ေတာ္ အာမခံႏိုင္တာ တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ၀န္ျဖစ္ခ်င္လို႔ ဆရာ၀န္ျဖစ္လာျပီး ေဆးကုခ်င္လို႔ ေဆးကုေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္မွာ ရွိရမယ့္ “စိတ္ထား” အျပည့္ရွိပါတယ္။


လူစိုး

No comments:

Post a Comment