Monday, March 11, 2013

စည္းတစ္ခုျခားလိုက္သလို

"ေမာင္တို႔မယ္တို႔သည္ ေဆးပညာကို ေကာင္းစြာသင္ယူတတ္ေျမာက္ျပီးျပီဟု ယူဆသျဖင့္ ေမာင္တို႔မယ္တို႔အား ေဆးပညာဘြဲ႕ကို အပ္ႏွင္းလိုက္သည္။"

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ကဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္အခမ္းအနားမွာ ေျပာၾကားခ့ဲတ့ဲမိန္႔ခြန္းထဲမွာ ဒီစကား ပါခ့ဲပါတယ္။

သတ္မွတ္အရည္အခ်င္းမ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံသူေတြကို ေရြးခ်ယ္လက္ခံျပီး သက္ဆိုင္ရာအတန္းအလိုက္ ဘာသာရပ္မ်ားကို ေျဖဆိုေအာင္ျမင္ျပီး သတ္မွတ္ထားေသာ အလုပ္သင္ကာလကို ျဖတ္ေက်ာ္ျပီးေနာက္ အရည္အခ်င္းျပည့္မီသည္ဟု ယူဆႏိုင္ေသာ ဆရာ၀န္မ်ားကို ပါေမာကၡခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ အခမ္းအနားနဲ႔ ဘြဲ႕ကို ေပးအပ္ခ့ဲတာပါ။

ေဆးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ေက်ာင္းသား ေလးရာႏႈန္းျဖင့္ ေခၚယူခ့ဲမႈဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း လူနာႏွင့္ဆရာ၀န္အခ်ိဳးကြာဟေနမႈကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ခ့ဲေၾကာင္း အမ်ားအသိပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြမွာ တစ္ေက်ာင္းကို ေျခာက္ရာႏႈန္းခန္႔ ေခၚခ့ဲတယ္ဆိုတာကိုလည္း က်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာနရဲ႕ ကိန္းဂဏန္းေတြမွာ ေဖာ္ျပထားျပီး ျဖစ္ပါတယ္။

"အာဆီယံႏိုင္ငံေတြလို လူနာနဲ႔ဆရာ၀န္ အခ်ိဳးမွ်တဖို႔အတြက္ တစ္ႏွစ္ကို ေက်ာင္းသားဦးေရ ၂၀၀၀ေလာက္ ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္မွ လုံေလာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။"

ဇန္န၀ါရီလ ၂၁ရက္ ပထမအၾကိမ္အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဆ႒မပုံမွန္အစည္းအေ၀း စတုတၳေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဆရာၾကီး က်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ေဒါက္တာေဖသက္ခင္ ေျပာခ့ဲတ့ဲ စကားပါ။

အင္ဒိုနီးရွားမွာ လူဦးေရ တစ္ေသာင္းမွာ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ရွိျပီး အျခားေသာ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြမွာ လူဦးေရတစ္ေသာင္းမွာ ဆရာ၀န္ငါးေယာက္ႏႈန္း ရွိပါတယ္။ က်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာနက ထုတ္ျပန္တ့ဲ Myanmar Health Index 2000 အရဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူဦးေရတစ္ေသာင္းမွာ အနည္းဆံုး ဆရာ၀န္ ၆ ေယာက္မွ အမ်ားဆုံး ၄၆ ေယာက္အထိ ရွိေနပါျပီ။

ဆရာၾကီးတို႔ ေမြးထုတ္လိုက္တ့ဲ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ၂၀၀၀မွ်ေသာ ဆရာ၀န္အေပါင္းက အဘယ္ေသာအရပ္ေဒသမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၾကရပါမလဲ။ မႏွစ္က ေခၚယူခ့ဲေသာ ၅၀၀၊ ယခုႏွစ္ ေခၚယူခ့ဲေသာ ၁၅၀၀၊ လာမည့္ႏွစ္မ်ားမွာ ေအာင္ျမင္ျပီးသူအားလုံးအား အလုပ္ခန္႔ထားရန္ ေဆာင္ရြက္မည္ဟု ဆရာၾကီးကိုယ္တိုင္ ဇန္န၀ါရီ ၂၁ရက္ေန႔က ေျဖၾကားခ့ဲပါတယ္။

လက္ရွိအခ်ိန္အထိ က်န္းမားေရးဦးစီးဌာနလက္ေအာက္ရွိ ေဆးရံုေပါင္း ၉၁၅ ရံုမွာ အထူးကုဆရာ၀န္ႏွင့္ လက္ေထာက္ဆရာ၀န္ စုစုေပါင္း ၄၇၄၉ဦး တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနျပီး ယခုႏွစ္ေခၚယူထားတ့ဲ ဆရာ၀န္ ၁၅၀၀ ကို ေပါင္းလိုက္ပါက ၆၂၄၉ဦး ရွိသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေရအတြက္ဟာ ေဆးကုသခြင့္လက္မွတ္ကိုင္ေဆာင္ထားသူ ဆရာ၀န္ဦးေရ ၃၀,၀၀၀ ေက်ာ္နဲ႔ ယွဥ္တ့ဲအခါ ငါးပုံတစ္ပုံမ်ားသာ ရွိေသးတာကို ဆရာၾကီးတို႔ သေဘာေပါက္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဆရာၾကီးတို႔ ေမြးထုတ္ေပးခ့ဲေသာ က်န္ငါးပုံေလးပုံေသာ ဆရာ၀န္မ်ားအေပၚမွာ ဆရာၾကီးတို႔ ဘယ္လိုသေဘာထားပါသလဲ။

ထိုေန႔မွာပဲ ခ်င္းျပည္နယ္ မဲဆႏၵနယ္အမွတ္ (၈)မွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ရဲ႕ ေမးျမန္းခ်က္ကို ဆရာၾကီး ျပန္လည္ေျဖၾကားခ့ဲတ့ဲ အထဲမွာ ဆရာၾကီးတို႔ရဲ႕ သေဘာထားကို အေသအခ်ာ ျမင္လိုက္ရပါတယ္။

ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒပုဒ္မ ၃၅၂႔၊ ျပည္ေထာင္စုရာထူး၀န္အဖြဲ႕ နည္းဥပေဒပုဒ္မ ၇(က) နဲ႔ ပုဒ္မ ၈ တို႔ကို ေရွ႕တန္းတင္လိုက္တ့ဲအခါ တစ္ခ်ိန္က ရွိခ့ဲဖူးတ့ဲ ဆရာတပည့္စိတ္၊ ဆရာ၀န္အခ်င္းခ်င္း ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးတ့ဲဓေလ့၊ စီနီယာက ဂ်ဴနီယာအေပၚမွာ ညွာတာတတ္တ့ဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆရာ၀န္ေလာကထဲက ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းတ့ဲ အေလ့အထေတြ အားလုံး ေျမာင္းထဲေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။

စီစစ္မႈမရွိဘဲ တိုက္ရိုက္ခန္႔ထားေပးဖို႔ ဘယ္သူဘယ္၀ါက ေတာင္းဆို၀့ံပါသလဲခင္ဗ်ာ။ ဒီလမ္းကို ေလွ်ာက္ရင္ ဒီတံခါးေပါက္ေတြကို မျဖစ္မေန ျဖတ္သြားရမယ္ဆိုတာ အားလုံးအသိပါ။
အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ခံျပီး ေစတနာအျပည့္နဲ႔ စီစစ္ေပးခ့ဲၾကတယ္ဆိုတာကိုလည္း ျငင္းစရာ မရွိပါခင္ဗ်ာ။
ငါးပုံတစ္ပုံေသာ ဆရာ၀န္မ်ား၏ အခန္းက႑ကို ျမွင့္တင္ႏိုင္ရန္ က်န္ေသာငါးပုံေလးပုံေသာ ဆရာ၀န္မ်ား၏ အရည္အခ်င္း၊ အသိညဏ္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္မႈကို ထိခိုက္ေျပာဆိုစရာ မလိုအပ္ဟု ယူဆပါတယ္။
လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ရာထူး၀န္စာေမးပဲြကို ၀င္ေရာက္မေျဖဆိုသူ၊ ေျဖဆိုပါလ်က္ မေအာင္ျမင္သူ၊ ဟိုယခင္ကပင္ အလုပ္မ၀င္သူ၊ အျခားေသာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အစိုးရ၀န္ထမ္းဘ၀လုပ္လိုပါေသာ္လည္း မလုပ္ႏိုင္သူ၊ စသည္ျဖင့္ ျပင္ပမွ ဆရာ၀န္အေပါင္းဟာ အရည္အခ်င္း မျပည့္မီသူမ်ားဟု ဆရာၾကီး ဆိုလိုပါသလားခင္ဗ်ာ။
 

ထိုဆရာ၀န္အေပါင္းဟာ ေကာင္းစြာေအာင္ျမင္တတ္ေျမာက္ခ့ဲျခင္းမဟုတ္ဟု အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္မေနပါဘူလားခင္ဗ်ာ။

ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ...
ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိသေလာက္ ေျပာျပပါရေစ။
ဆရာၾကီးဖယ္ထုတ္လိုက္ေသာ ဆရာၾကီးတပည့္ အမ်ားစုက အခုအခ်ိန္မွာ ရပ္ကြက္ထဲက ဆရာ၀န္ေလးေတြ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရးအေျခအေနက ဆရာၾကီးတို႔ သိၾကတ့ဲအတိုင္း ျပည္သူေတြဟာ ေဆးခန္း၊ေဆးရုံကို လြယ္လြယ္မလာတတ္ၾကပါဘူး။ ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္ၾကတ့ဲအခါ လြယ္လင့္တကူ ေဆးဆိုင္တစ္ဆိုင္၀င္ျပီး စပ္ေဆးေလးေတာ့ အရင္၀ယ္ေသာက္လိုက္ၾကပါေသးတယ္။ မသက္သာဘူးဆိုေတာ့မွ သူတို႔ရတ့ဲ ေခၽြးနဲစာထဲက ဆရာ၀န္ေပါက္စနေလးေတြဆီကို နည္းနည္းလာခြဲေပးၾကတာပါ။ ေပါက္စနေလးေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ိကို ရပ္ရြာက လက္ခံဖို႔၊ အသိအမွတ္ျပဳဖို႔ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး အကုန္ခံၾကရတာပါ။ အခု ဒီဆရာ၀န္ေလးေတြဟာ အရည္အခ်င္းမျပည့္မီၾကသူေတြပါလားလို႔ အရပ္ထဲက လူေတြ ေတြးကုန္ၾကရင္ သူတို႔အဖို႔ ဆုံးရႈံးရတာ ေငြေၾကးနဲ႔ အခ်ိန္ေတြတင္ မကေတာ့ပါဘူး။ သူတို႔တည္ေဆာက္ထားတ့ဲ ဂုဏ္သိကၡာေပါက္စနေလးေတြပါ က်ဆင္းသြားၾကရမွာပါ ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ။

ဆရာ၀န္ဘြဲ႕ယူျပီး စီးပြားေရးပဲ လုပ္ေနၾကတ့ဲ ဆရာၾကီးတို႔ရဲ႕ တပည့္ေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါခင္ဗ်ာ။ မင္းတို႔ အမ္ဘီဘီအက္စ္ရတာ အရည္အခ်င္းမရွိလို႔ အျပင္မွာ စီးပြားေရးလုပ္စားေနရတာမလားလို႔ အေမးခံၾကရပါေတာ့မယ္။ အေျခအေနအရ အျပင္အလုပ္ လုပ္ေနၾကရေပမယ့္ ေဆးေက်ာင္းက ျပီးခ့ဲသူတိုင္းမွာ ဆရာ၀န္စိတ္ကေလးေတာ့ က်န္ပါေသးတယ္ ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ။

အလုပ္မ၀င္မိရံုနဲ႔ ေဒသခံျပည္သူလူထုရဲ႕ အသက္အႏၱရာယ္ကို ထိခိုက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆိုးရြားသြားလိမ့္မယ္လို႔ ဆရာၾကီး ထင္ရက္ပါေပ့၊ ေျပာရက္ပါေပ့။ အလုပ္၀င္သြားတ့ဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အျပင္မွာ က်န္ခ့ဲတ့ဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြအၾကား ခြဲရက္ပါေပ့၊ စည္းျခားရက္ပါေပ့ ဆရာၾကီးရယ္။

စာတစ္ေစာင္လုံး အမွားခ်ည္းပဲမို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခြင့္မလႊတ္ခ်င္ေနပါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနာက္မွာ ဆမကိုင္ျပီး ေစာင့္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီေတြ၊ ညီမေတြကိုေတာ့ ေက်းဇူးျပဳျပီး တံေတြးခြက္ကလြတ္ေအာင္ အဖတ္ဆယ္ေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္ပါရေစ ဆရာၾကီးခင္ဗ်ား။

စိုးထိုက္

References:
1. http://www.newscenter.philips.com/main/standard/news/press/2010/20100519_asean_philips_index.wpd#.UQGHodm2_IU
2. http://www.moh.gov.mm/#top
3. Myanmar Health Statistics 2010
4. Biweekly Eleven Journal No.43 Vol 5
5. ေၾကးမုံသတင္းစာ စာမ်က္ႏွာ (၇) ဇန္န၀ါရီ ၂၂၊ ၂၀၁၃။

No comments:

Post a Comment