Monday, March 11, 2013

ဘာမွျပန္မလိုခ်င္တ့ဲစိတ္

တစ္ခါတစ္ေလက် ဘာကိုမွ သိပ္ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ေတြးမေနဘဲ ကိုယ့္ဘက္က လုပ္ႏုိင္တာေလး လုပ္ေပးလိုက္ရတာနဲ႔တင္ သူအဆင္ေျပသြားတာျမင္ရတ့ဲအခါ ကိုယ့္စိတ္မွာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈတစ္ခု ရလိုက္တယ္။
ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွျပန္မရလည္း ဘ၀ကို အမ်ားအတြက္ ေပးဆပ္ဖို႔ အျမဲရွိေနခ့ဲသူေတြဟာ သူတို႔စိတ္ထားနဲ႔ ထိုက္တန္တ့ဲ အက်ိဳးကိုေတာ့ ျပန္ခံစားရတာပါပဲ။
ေထြေထြထူးထူးေတြ ေတာင္းဆုေျခြေနစရာ မလိုဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။
ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ခ်င္လို႔ ကူညီေပးခ့ဲသူေတြလည္း ရွိသလို ဘာမွေမွ်ာ္လင့္မထားဘူးေျပာျပီး ကိုယ္ေပးသေလာက္ ျပန္မရတ့ဲအခါ အသိတရားေခါင္းပါးလိုက္တာလို႔ ေတြးမိတတ္သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။
အကုသိုလ္အလုပ္ လုပ္မိရုံနဲ႔ အကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔ လုံေလာက္ေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ ကုသိုလ္အလုပ္လုပ္ျပီး ကုသိုလ္မျဖစ္တာဟာ ကိုယ့္ဖက္က စိတ္ထားမွားေနလို႔၊ အက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုးမိလို႔ ဒါမွမဟုတ္ ေက်းဇူးတင္ခံခ်င္လို႔ စသျဖင့္ မေျဖာင့္စင္းတ့ဲ အေျခခံအေၾကာင္းအရင္းေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူစိမ္းလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျဖစ္၊ မိဘေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲကလူကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကူညီႏုိင္တာကို ကူညီေပးျပီးတ့ဲအခါ ဘာမွ ျပန္မလိုခ်င္တ့ဲစိတ္နဲ႔ အမ်ားအက်ိဳးကို သယ္ပိုးထမ္းရြက္ႏုိင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။
ခ်စ္လို႔ ခင္လို႔ သနားလို႔ စသျဖင့္ အျမဲေျပာင္းလဲသြားႏုိင္တ့ဲ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြကို အေၾကာင္းခံျပီး ကူညီေပးလိုက္တ့ဲအခါ ကိုယ္လုပ္လိုက္တ့ဲ အျပဳအမူကေရာ၊ ကိုယ့္ရဲ႕အတြင္းစိတ္မွာပါ ရိုးသားမႈေပ်ာက္ဆုံးေနသလို ခံစားရလို႔ပါ။


လူစိုး

No comments:

Post a Comment